ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΙΑ ΤΡΕΛΛΑ…

ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΙΑ ΤΡΕΛΛΑ…

Το πάθος μου για σένανε μωρό
μου ΄πε να πάρω τον δρόμο αυτό.
Άρχισα να σε πολιορκώ να σε κοιτώ
να ψάχνω τρόπο στην καρδούλα σου να μπω

Μα ΄συ εκεί στην ήσυχη ζωή την νοικοκυρεμένη
μάτια δεν είχες παρά μόνο για κείνη την φωτιά
που έκαιγε σε κείνου την καρδιά

Πίστεψες πως έτσι ζεις ευτυχισμένη
στου άντρα σου την κλίνη σκεπασμένη
Τα μάτια έκλεινες και δεν με κοιτούσες
δεν μου γελούσες δεν αντιδρούσες.

Μα πως μπορείς από το φως του ήλιου να κρυφτείς;
Σαν ηλιαχτίδα από την χαραμάδα των σφαλισμένων της καρδιάς σου παραθύρων πέρασε η ματιά μου
Και την είδες, και σε μάγεψε, και την αγκάλιασες
και την αγάπησες.

Όλα εκείνα που στην ζωή σου δεν τα είχες ξαναδεί τα ζήσαμε τα νοιώσαμε τα κάναμε μαζί
και συνεχίζουμε να περπατάμε αγκαλιά
τα κομμάτια απ΄ την δική μας καρδιά
ψάχνουν να βρουν λιμάνι να αράξουν να μπουν.

Μου λες μ΄ αγαπάς και γω σ΄ αγαπώ
είναι πρωτόγνωρο το αίσθημα αυτό
Μου λες σου ΄χω λείψει
και μόλις γυρίσω η καρδιά σου θα ανοίξει.

Με έρωτα μ΄αγάπη και με σατέν κορμιά
άλλη μια φορά θα βυθιστούμε αγκαλιά
στου πάθους μας την άβυσσο.

Θα μου μιλάς θα σε φιλώ
Θα μ΄ αγαπάς θα σ΄αγαπώ
Θα είσαι για μένα ένα καράβι γοργό
που ταξιδεύει στων κυμάτων τον αφρό

Πηγαίνει μακρυά
στου ουράνιου τόξου τα χρώματα
λικνίζεται απαλά ρυθμικά μελωδικά
όπως τα δικά μας κορμιά ο έρωτας διαπερνά

Θα σε φιλώ θα μ΄ αγαπάς
Θα σε κρατώ θα με κοιτάς
Λόγια τρυφερά θα σου πω
Λουλούδια στρωμένα λίγα κει λίγα δω

Θα σε κοιτώ θα σε θαυμάζω
θα σ΄ αγαπώ δεν λογαριάζω
το κόστος αυτής της ζωής της τρελής
μόνο για μας έλα να δεις

Τα αστέρια λιγοστεύουν ένα δω ένα κει
σύννεφα μαζεύονται πάνω απ΄ την γη.
Το όνειρό μας κινδυνεύει απ την βροχή
έλα μαζί να το μαζέψουμε να μην βραχεί .

Γιατί αν βραχεί μπορεί να σκορπίσει
τα χρώματα που πάνω του έχουμε απλώσει
Γκρίζο να γίνει σαν την ζωή
που ζούσαμε τότε, χώρια, μαζί.

Μα μη νοιαστείς και μη δακρύσεις
το τέλος αφορμή για μια καινούργια αρχή
μαζί αγκαλιά, χέρι χέρι θα ψάξουμε να βρούμε νέο αστέρι
Μεγάλο λαμπερό φωτεινό
να μας φωτίζει όταν είμαστε συ εκεί γω εδώ

Αναμνήσεις ζωής
τόξα αστραφτερά που συνδέουν τις κορυφές της ψυχής
θα μας συντροφεύουν μαζί μας θα ζουν
τους χτύπους της καρδιάς μας θα ακούν και θα μας ταξιδεύουν
Γιατί όσοι αγάπησαν με παράφορο πάθος
είναι αδύνατον να κάνανε λάθος.

Comments

comments