ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ…

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ…

Άρχισα δειλά να ταξιδεύω
Γύριζα τον κόσμο πιο γρήγορα από ότι ταξιδεύουν τα όνειρα
Ίσως γιατί βιαζόμουν
Λιγότερο βιαστικός από τον άνεμο, σίγουρα, μα βιαστικός και γω
Δεν ήξερα τι θα βρω, δεν ήξερα αν θα βρω

Ακουγα τον Καβάφη και ευχόμουν να ‘ταν μακρύς
ο δρόμος, έστριβα, ανέβαινα, περπατούσα, στεκόμουνα
και ξανά….

Δίπλα σε θάλασσες και σε βουνά
Πεδιάδες με σπαρτά, φυσώντας ο άνεμος με χαιρετούσαν
Καλό δρόμο, να ΄σαι καλά

Σε βρήκα σε κάποια στροφή των ονείρων μου
Καθόσουν μόνη, αγνάντευες τον κόσμο από ψηλά και
σιγοτραγουδούσες

Έλα να περπατήσουμε μαζί σου είπα
και με κοίταξες
Τρόμαξα, σου χαμογέλασα, δεν σ’ έφτανα
Ήσουν πολύ ψηλά Περίμενέ με σου ΄πα
Τι κι αν είσαι ψηλά
Φόρα θα πάρω και θα πετάξω εκεί
Ακούς .. Περίμενε με
Θα ΄ρθω, τίποτε δεν με κρατά πια εδώ
Θα ΄ρθω, θα πετάξω… περίμενε με…

Comments

comments